-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31148 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:19

آيا زندگي انسان هايي كه در روز قيامت به حساب اعمال آن ها رسيدگي مي شود به بهشت يا جهنم ختم مي شود؟(پ)

جهنمياني كه كافر نيستند، بعد از تحمل كيفر، از جهنم نجات مييابند و به بهشت وارد ميشوند، ولي كفار و كساني كه منكر خدا هستند و معاند هم هستند، در جهنم مخلّدند.

حضرت موسي بن جعفر عليهالسلام فرمود: خدا در آتش جز اهل كفر و انكار را مخلد نميسازد. (1)

صدارلمتألهين در اينباره ميگويد:گوهر انساني براساس توحيد آفريده شد، و اين مسئله است كه هرگز نابود نميگردد. چيزي كه هست گناهان و لغزشها يك سلسله حالات پست و غير مناسبي است كه روي اين گوهر را ميپوشاند، ولي آن گاه كه وارد دوزخ ميگردد، به تدريج اين پوششها و حجابها از بين ميرود و انسان به فطرت خود باز ميگردد. در اين صورت از دوزخ رهايي يافته و با فطرت پاك وارد بهشت ميگردد.(2)

البته در بعضي از آيات، در مورد برخي گناهان مانند كشتن انساني بي گناه، كلمه مخلد و خلود در آتش دوزخ به كار رفته است كه بيشتر مفسران اين كلمه را در اين موارد (غير از كفر به معناي زمان طولاني معنا كردهاند نه هميشگي. مخلد و هميشگي نبودن گناه كاران در جهنم نبايد چراغ سبزي براي آنان حساب شود، زيرا اوّلاً مدت عذاب معلوم نيست و ثانياً شدت عذاب آخرت به حدي است كه حتي يك لحظهاش هم غير قابل تحمل است.

قرآن كريم در مورد سختي عذاب جهنم ميفرمايد: همان روز (قيامت، كه آسمان همچون فلز گداخته ميشود، و كوهها مانند پشم رنگين متلاشي خواهد شد، و هيچ دوست صميمي سراغ دوستش را نميگيرد. آنها را نشانشان ميدهند (ولي هر كس گرفتار كار خويش است) چنان است كه گنهكار دوست ميدارد فرزندان خود را، همسر، برادران، قبيله و فاميلش كه هميشه از او حمايت ميكردند، و همه مردم روي زمين را فدا كند تا مايه نجاتش گردند، اما هرگز چنين نيست (كه با اينها بتوان نجات يافت). آري شعلهاي سوزان آتش است.، دست و پا و پوست سرا را ميكند و ميبرد. (3)

پي نوشت ها:

1- توحيد صدوق، باب 36، حديث 6، ص 407.

2- جعفر سبحاني، منشور جاويد، ج 9، ص 402؛ اسفار، ج 9، ص 347 - 351.

3- معارج (70) آيه 9 - 16.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.